Sqarim – Појаснување

[:al]Rreth Propozimligjit për ndërprerjen e shtatzënisë (abortit), propozuar nga Qeveria e Maqedonisë

 

Shërbimi profesional për çështje fetare i Rijasetit të BFI-së me vëmendje po e përcjell debatin rreth Propozimligjit për ndërprerjen e shtatzënisë (abortit), propozuar nga Qeveria e Republikës së Maqedonisë së Veriut.

Bashkësia Fetare e RMV, duke u mbështetur në argumentet autentike islame (Kuran- Sunnet), si dhe në konsensusin e juristëve islamë në të gjitha kohët, për Qeverinë e RMV e lëshon Sqarimin në vazhdim.

Aborti, sipas burimeve autentike islame dhe sipas konsensusit të juristëve islamë, nuk shihet si një zgjidhje e shoqërisë, me përjashtim kur për të paraqitet nevoja apo domosdoshmëria.

  1. Qëndrimi i Islamit sa i përket abortit është si vijon:
  • Ndërprerja e shtatzënisë (aborti), sipas Islamit, mund të bëhet maksimum deri në 120 ditë, nga dita e shtatzënisë (katër muaj). Aborti deri në këtë afat kohor trajtohet si çështje e ndërgjegjes, kurse aborti pas 120 ditëve trajtohet i paligjshëm dhe, si i tillë, konsiderohet vepër penal, që nënkupton se organi kompetent detyrohet të ngrejë padi penale si për  mjekët që e kanë kryer abortin, ashtu edhe për femrën që ka abortuar.

Arsyeja e ndalimit të abortit pas kësaj periudhe (120 ditëve) është se fëmija pas kësaj kohe ndihet i gjallë dhe i sigurohet e drejta e jetës, do të thotë sulmi ndaj tij është sulm ndaj jetës.  

Prandaj, konsiderojmë se Neni 8 pika 1, ku thuhet: “Ndërprerja e shtatzënisë mund të bëhet edhe pas 12 javëve (84 ditë), deri në javën e 22-të (154 ditë), me kërkesë me shkrim, të cilën e parashtron gruaja shtatzënë…” është në kundërshtim me parimet esenciale islame dhe, si i tillë, nuk mund të pranohet nga myslimanët.

  • Aborti që duhet të kryhet para kësaj periudhe (para 120 ditëve) detyrimisht duhet të jetë me pajtimin e plotë të dy palëve (të gruas dhe të burrit), prej të cilëve është formuar fryti, sepse në të kundërtën kemi shkelje të të drejtave elementare. Pranimi i abortit vetëm me pëlqimin e gruas shtatzënë, pa pëlqimin e bashkëshortit, siç përmendet disa herë në Propozimligj, siç janë nenet 2, 3, 4 etj. nuk përkon me parimet e përgjithshme të drejtësisë së përgjithshme, e aq më pak me parimet e jurisprudencës islame, andaj edhe kjo është  papranueshme.
  • Aborti pas 120 ditëve mund të kryhet vetëm atëherë kur rrezikohet jeta e nënës, e kjo vërtetohet me dëshminë e mjekëve ekspertë të lëmit përkatës dhe me pëlqimin e të dyja palëve (të burrit dhe të gruas). Vlerësohet kështu, ngase kur është në pyetje jeta e nënës apo e  fëmijës, jeta e nënës ka më shumë prioritet të mbrohet.
  1. Duke e marrë parasysh se një përqindje e madhe e popullsisë i takon besimit islam, presim që këtë Sqarim ta merrni parasysh, sepse kështu do të kontribuonim të gjithë në të mirë të nënës dhe të fëmijës.[maxgallery id=”11258″]

[:mk]Во врска со Предлогот  на Законот за прекинување на бременоста(абортус), предложен од Владата на Република Северна Македонија

Професионалната служба за верски прашања на Ријасетот на ИВЗ со внимание ја следи дебатата околу Предлог Законот за прекин на бременоста(абортус), предложен од Владата на Република Северна Македонија.

Исламската Верска Заедница на РСМ, повикувајќи се на автентичните исламски аргументи(Куранот и Суннетот), како и на консензусот на исламските правници од сите времиња, за Владата на РСМ го поднесува следното појаснување:

Абортусот, според  автентичните исламски извори како и  според консензусот на исламските правници, не се прифаќа како решение освен кога не постои никаква друга можност.

Ставот на Исламот во однос на абортусот е следниот:

Прекинот на бременоста (абортусот), според Исламот, може да се изврши најмногу до 120 дена од зачнувањето на плодот. Абортусот во склоп на тој период се смета за прашање на совеста, додека пак абортусот после периодот од 120 дена се смета за незаконски и, како таков, се третира како кривично дело, што подразбира дека компетентните органи се обврзани да поднесат кривично обвинение против лекарите што го извршиле абортусот , како и кон жената што абортирала.

Разлогот зошто абортусот после периодот од 120 дена е забранет е затоа што детето после тој период  дава знаци на живот а со тоа тој автоматски има право на живот. Тоа пак значи дека секое  негово загрозување претставува загрозување на животот.

Затоа, сметаме дека Членот 8, точка 1 во кој што се вели: “прекинувањето на бременоста може да се изврши и по 12 недели(84 дена), па се до дваесетивтората недела(154 дена) преку писмено барање што го поднесува бремената жена…“ е во спротивност со основните исламски правила, па како таков не може да биде прифатен од муслиманите.

Абортусот кој што треба да биде извршен пред овој период(пред истекот на 120 дена) треба да биде со потполна согласност на на двете страни(на мажот и жената) од кој што е створен плодот, бидејќи во спротивно би се работело за повреда на елемнтарните права. Прифаќањето на абортусот само со согласност на бремената жена, без согласност на сопругот, како што се споменува на неколку пати во Предлог Законот, во членовите 2,3,4 и други, не содејствува со принципите на Исламското Право и затоа е сосема неприфатливо.

Абортусот после истекот на 120 дена може да се изврши само тогаш кога е загрозен животот на мајката, а тоа се докажува преку сведоштвото на соодветни лекари  и со согласност на двете страни(мажот и жената). Овој принцип се смета исправен бидејќи кога се во прашање животот на мајката и на плодот што таа го носи, приоритет е да се заштити животот на мајката.

Земајќи предвид  дека еден голем дел на населението во РСМ припаѓа на Исламот, очекуваме да го земете предвид нашето појаснување бидејќи на тој начин сите заедно ќе придонесеме за доброто на мајката и на детето.[:]

Comments are closed.