Bashkësia Fetare Islame në Republiken e Maqedonisë së Veriut
Bashkësia Fetare Islame e Republiken së Maqedonisë së Veriut

Kolumnë: Tingujt neveritës të trumpetave islamofobike.

Kolumnë
Tingujt neveritës të trumpetave islamofobike.

Mirësia është mençuri, ndoshta është kulmi i mençurisë.Mos bëni përpjekje që vetëm vetë të bëheni i mirë, mundohuni që edhe bota të cilën po e leni pas vehtes të jetë e mirë.

Shkruan h. Sulejman ef. Rexhepi

Me mija herë kam përsëritur si edhe të gjithë teologët islam dhe njohësit e Islamit në përgjithësi: Islami nuk promovon dhunë, pretendimet se sulmet teroriste mbështeten dhe justifikohen nga Kur’ani janë keqinterpretim flagrant, paqa është parim fundamental i fesë së Allahut, kriminelët nuk mund të luajnë rolin e avoketërve të Islamit sepse ata janë avoketër të djallit, muslimanit nuk i lejohet të vrasë njerëz të pafajshëm! Këtë besojmë ne muslimanët dhe kjo që ne besojmë ne është një orientues i përkryer i cili i mëson njerëzit e feve dhe kombeve në mbarë botën se si duhet të zhvillojnë tolerancën dhe të jetojnë në paqe!
Për të qenë korekt deri në fund, po e ripërsëris se, në fakt, esenca e asnjë besimi nuk e arsyeton dhunën dhe kjo shihet qartë në librat e shenjtë. Cdo ndërthurje e fesë me dhunën dhe çdo tentativë për të arsyetuar dhunën duke u mbështetur te feja, është dhunë dhe krim.
Karikaturat djallëzore
Mjerisht, jemi dëshmitarë se nën ombrellën e kinse luftës kundër “ekstremizmit islamik”, po zhvillohen procese dhe veprime të cilat nuk janë asgjë tjetër përveç shkelje e të drejtave dhe lirive të muslimanëve, punë kjo që paraqet suspendim të demokracisë në emër të mbrojtjes së sajë. Lufta ndaj ekstremizmit nuk do duhej të prodhojë, të nxit e të provokojë islamofob.
Në këtë vazhdë, lexova dje se politikani i të djathtës ekstreme nga Holanda,Geert Wilders, i njohur me qëndrimet e veta anti islame, ndryshe lider i partisë më të madhe opozitare në vendin e vetë, paska ringjallur planin e mëhershëm qe ka pasur për të organizuar një garë ndërkombëtare me karikatura të Muhamedit a.s. As më shumë e as më pak, ai paska kërkuar që të gjitha ato karikatura të dërgohen në adresën e tij. “Liria e shprehjes duhet të ngadhënjejë ndaj dhunës dhe fetfave islamike”, kjo na qenka motoja e këtij konkursi..
Nëse rikthehemi disa vitë më heret, do na kujtohet se çfarë reagimesh patën ngjallur karikaturat e Profetit të Islamit, te botuara në një gazetë daneze. Pikërisht botimi i karikaturave të atilla të cilat muslimanët i konsiderojnë ofendim, disa vjetë më vonë ishin shkas i drejtëpërdrejtë për masakrën e tmershme në selinë e revistës “Charlie Hebdo” në Paris.
Është për keqardhje që koncepti për lirinë e shprehjes që duhet të jetë njëri nga themelet e demokracisë së mirëfilltë, në mendjen e Wilders dhe bashkmendimtarëve të tijë, baraspeshohet me ofendimin e ndjenjave fetare dhe me blasfeminë.A mund të bëhet ideal I njeriut provokimi dhe cili mund të jetë misioni i karikaturistëve që aq shumë mbështeten në lirinë e shpreh]es. Urrejtja dhe ofendimi që përcjellen me karikaturat e Pejgamberit Muhamed, a mund të mbrojnë ndonjë vlerë, a mund të transmetojnë ndonjë mesazh tjetër përveç nënçmimit dhe ofendimit të ndjenjave fetare të muslimanëve ?
Përherë e kam mbështeur lirinë e shprehjes dhe përherë kam qenë në anën e atyre të cilët kanë dashur të thonë zëshëm atë që mendojnë, ndoshta i motivuar nga fakti se gjenerata ime është ritur në një sistem totalitar në të cilin mendimi i lirë është sanksionuar skajshmërisht. Por, mendoj se edhe liria e shprehjes duhet të ketë limitet e veta, ajo duhet t’ia mundësojë njeriut të ndryshojë qëndrimin ndaj botës por jo duke i stigmatizuar ata që i takojnë një kombi apo një feje tjetër.Cfaë hajri mund të ketë njerëzimi nga ajo liri e shprehjes që diskriminon grupe të caktuara njerëzish dhe në atë mënyrë shërben si nxitëse e tensioneve dhe konflikteve ?
Sëkëndejmi, duke e njohur ndjeshmërinë e muslimanëve kur bëhet fjalë për ofendimin e Muhamedit a.s. jam edhe i befasuar, edhe i zhgënjyer me veprimet e Wildersit i cili përkundër faktit që është gjykuar nga opinioni evropian për qëndrimet e veta, po vazhdon të luaj me zjarr e të përhap islamofobinë. Konkursin të cilin ky njeri i pavetëdijshëm dëshiron t’a organizojë, Holanda e vetëdisjhme për efektet provokuese të tij, e kishte ndaluar një herë. Shpresoj t’a ndalojë përsëri, në emër të tolerancës, mirëkuptimit dhe dashurisë mes njerëzve.

A vdiq Rugova si musliman apo si katolik
Duke u bërë gati të përfundoj këtë shkrim, më ra në sy një deklaratë e Vikarit Gjeneral të Dioqezës Prizren-Prishtinë, Don Shan Zefi, i cili po thoshte se Presidenti i ndjerë i Kosovës, Ibrahim Rugova “kurrë nuk ka vdekur si musliman” sepse ka pasur “respekt të thellë për Selinë e Shenjtë dhe për Papën, e ka njohur krishterizmin nëpër gishta, shpirtin e tij katolik nuk e mohon as Zoti, pagëzimi kulturor i Rugovës ka qenë me Pjetër Bogdanin sepse ka mbrojtur disertacionin për jetën dhe veprën e tij…”
Këtë deklaratë, Don Shan Zefi e paska dhënë karshi deklaratës së Adnan Merovcit, një njeri shumë i afërt i Ibrahim Rugovës, sipas të cilit “Ibrahim Rugova ka vdekur si musliman”.
Fjalët e Vikarit kuptohet se nuk i vendosi në një rrafsh me ato të Wildersit, vetem i konsideroj si një shkëndi që mund t’a ndihmojë zjarin islamofobik që po djeg anembanë. Do ndalem pak te kjo deklaratë e Don Shan Zefit jo për diçka tjetër përveç për faktin se tema është e deplasuar dhe është folur për atë shumë nëpër kuloare. E konsideroj tërësisht të panevojshëm rihapjen e këtij debati sepse ai mund të prodhojë efekte të pakëndshme në opinionin tonë që edhe ashtu është i etshëm për thashethëna që ndezin gjakrat. E Don Shan Zefit, miqësisht, dua t’ia them fjalë-dy:
Kryesëpari,Ibrahim Rugova është lider politik historik i shqiptarëve dhe përkatësia e tij fetare nuk e ka përcaktuar mendimin, veprimin dhe angazhimin e bërë për Kosovën. Rugova ka qenë teresisht i vetëdijshëm për përkatësinë multikonfesionale të popullit të vetë. Pak rëndësi ka a ka vdekur ai si musliman apo si i krishterë, megjithëse unë kam dëgjuar nga hoxhallarë kosovarë se ka vdekur si musliman. Tekefundit, anipse figurë shumë e rëndësishme politike e kombëtare, ai përpara Zotit ka shkuar me bagazhin e veprave të veta, pra përpara Zotit ai është vetëm një individ, e muslimanë dhe të krishterë ka shumë.
Pikësëdyti, fakti që Rugova ka respektuar Selinë e Shenjtë dhe kishën katolike, vetëm flet për edukatën dhe kulturën e tij, sepse një intelektualit shqiptar i takon të shprehë respekt si për fenë islame ashtu edhe për atë të krishterë, si për xhaminë ashtu edhe për kishën. Nga ana tjetër, disertacioni i shumëpërfolur i dr. Ibrahim Rugovës që ka të bën me jetën dhe veprën e Pjetër Bogdanit nuk e bën atë katolik, siç nuk e bën Don Shan Zefin musliman dashuria eventuale për Naim Frashërin,siç nuk më bën mua katolik fakti që At Gjergj Fishtën e konsideroj poetin më buçitës shqiptar, e as më bën ortodoks respekti për Fan Stilian Nolin që dikur aq me dhembje këndonte:
Ku e lam’ e ku na mbeti,
Vaj-vatani e mjer mileti,
Anes detit i palarë,
Anes drites i paparë,
Prane sofres i pangrenë,
Prane dijes i panxenë,
Lakuriq dhe i dregosur,
Trup e shpirt i sakatosur….

Zoti e shpërbleftë Ibrahim Rugovën për kontributin madhor kombëtar të dhënë për shqiptarët muslimanë e të krishterë. A e ka deklaruar ai shahadetin në çastin e vdekjes apo i është drejtuar Jezuit, e di ai vetë, jo Don Shan Zefi i respektuar të cilit po i lutem publikisht që të mos e kruaj plagën me krande sepse nga ajo mund të del gjak.Kujtimi për Dr. Ibrahim Rugovën do të jetojë në mbamendjen tonë vetëm nëse bëjmë kujdes që të mos e trazojmë shpirtin dhe gjakun e popullit tonë në këtë përiudhë që po gjeneron aq shumë paqartësi dhe mjegullnaja në horizont e po pjellë cdo dite nga një Wilders të ri. Dhe, Islamofobia si intolerancë ndaj muslimanëve fare lehtë mund të sjellë Kristianofobinë.

Merr përditësime në kohë reale në pajisjen tënde, Abonohu tani.

Ju gjithashtu mund të lexoni